Każdy podzbiór spójny zawiera się w dokładnie jednej składowej spójnej przestrzeni
Niech \( A \) i \( B \) będą podzbiorami przestrzeni topologicznej \( X \). Zakładamy, że zbiór \( A \) jest spójny oraz że \( A \subset B \). Jeżeli zbiór \( B \) dopuszcza w przestrzeni \( X \) rozdział na dwa podzbiory \( B_1 \) i \( B_2 \), wówczas zbiór \( A \) musi w całości zawierać się w jednym z nich: $$ A \subset B_1 \quad \text{lub} \quad A \subset B_2 $$
Innymi słowy, zbiór spójny nie może jednocześnie przecinać obu części rozdziału.
Jeżeli zbiór spójny jest zawarty w zbiorze, który rozpada się na dwie rozłączne części, nie może on zostać pomiędzy nie rozdzielony. Musi w całości należeć do jednej z nich.

Sens tego twierdzenia można łatwo uchwycić dzięki intuicyjnej analogii. Wyobraźmy sobie zbiór spójny jako nieprzerwaną linę umieszczoną wewnątrz pewnej obudowy. Jeżeli obudowa zostaje podzielona na dwa rozłączne przedziały, a lina pozostaje ciągła, nie może ona jednocześnie znaleźć się w obu częściach. Aby tak się stało, musiałaby zostać przerwana. Właśnie tę zasadniczą niemożność „przecięcia" zbioru przez rozdział formalizuje pojęcie spójności.
Przykład
Rozważmy klasyczny przykład z przestrzeni liczb rzeczywistych:
$$ X = \mathbb{R} $$
oraz jej podzbiór:
$$ B = (-3,4) $$
Zbiór ten można w naturalny sposób rozdzielić na dwa podzbiory:
$$ B_1 = (-3,0) $$
$$ B_2 = (0,4) $$
Zbiory te są rozłączne:
$$ B_1 \cap B_2 = \varnothing $$
a ich suma odtwarza dokładnie zbiór wyjściowy:
$$ B_1 \cup B_2 = B $$
Ponadto zbiory \( B_1 \) i \( B_2 \) są otwarte w topologii podprzestrzeni indukowanej na \( B \).
W konsekwencji rzeczywiście stanowią one rozdział zbioru \( B \) w przestrzeni \( X \).
Rozważmy teraz podzbiór spójny zbioru \( B \):
$$ A = (1,2) $$
Łatwo zauważyć, że \( A \subset B_2 \). Zbiór \( A \) zawiera się więc w całości w jednej z dwóch części rozdziału, dokładnie tak, jak przewiduje to ogólne twierdzenie.
Uwaga. Jeżeli natomiast rozważymy \( A = (-1,1) \), otrzymamy $$ A \cap B_1 \neq \varnothing, \qquad A \cap B_2 \neq \varnothing $$ Taka sytuacja nie może jednak wystąpić, ponieważ \( B_1 \) i \( B_2 \) tworzą rozdział zbioru \( B \). Zbiór spójny nie może być rozłożony pomiędzy obie części rozdziału. Gdyby było inaczej, sam zbiór \( A \) admitowałby rozdział, co pozostawałoby w sprzeczności z podstawowym faktem, że przedział \( (-1,1) \) jest zbiorem spójnym. Kluczowy jest tu nie brak spójności przedziału \( (-1,1) \), lecz niemożność jego zawarcia w zbiorze rozdzielonym w taki sposób.
Dowód
Założenia
Niech \( A \) i \( B \) będą podzbiorami przestrzeni topologicznej \( X \).
$$ A \subset X \quad \text{i} \quad B \subset X $$
Zakładamy, że:
- \( A \) jest zbiorem spójnym
- \( A \subset B \)
- \( B_1 \) i \( B_2 \) tworzą rozdział zbioru \( B \) w przestrzeni \( X \)
Teza
Przy powyższych założeniach zbiór \( A \) zawiera się w \( B_1 \) lub w \( B_2 \):
$$ A \subset B_1 \quad \text{lub} \quad A \subset B_2 $$
Dowód
Z założenia \( B_1 \) i \( B_2 \) stanowią rozdział zbioru \( B \) w przestrzeni \( X \). W szczególności spełnione są następujące warunki:
- \( B_1 \cap B_2 = \varnothing \)
- \( B = B_1 \cup B_2 \)
- \( B_1 \) i \( B_2 \) są zbiorami otwartymi w topologii podprzestrzeni indukowanej na \( B \)
Przypuśćmy, w celu uzyskania sprzeczności, że zbiór \( A \) nie zawiera się w całości ani w \( B_1 \), ani w \( B_2 \). Wówczas:
$$ A \cap B_1 \neq \varnothing \qquad \text{i} \qquad A \cap B_2 \neq \varnothing $$
Ponieważ \( A \subset B \), możemy zapisać:
$$ A = A \cap B = A \cap (B_1 \cup B_2) = (A \cap B_1) \cup (A \cap B_2) $$
Zbiory \( A \cap B_1 \) oraz \( A \cap B_2 \) są rozłączne, gdyż rozłączne są zbiory \( B_1 \) i \( B_2 \).
Ponadto, ponieważ \( B_1 \) i \( B_2 \) są otwarte w \( B \), zbiory \( A \cap B_1 \) oraz \( A \cap B_2 \) są otwarte w topologii podprzestrzeni indukowanej na \( A \).
Otrzymujemy w ten sposób dwa rozłączne, niepuste i otwarte podzbiory zbioru \( A \), które wyznaczają jego rozdział.
Pozostaje to w sprzeczności z założeniem, że \( A \) jest zbiorem spójnym.
Wnioskujemy stąd, że początkowe przypuszczenie było fałszywe, a zatem:
$$ A \subset B_1 \quad \text{lub} \quad A \subset B_2 $$
Teza została tym samym udowodniona.
I tak dalej.