Charakterystyka brzegu zbioru
Punkt \( x \) należy do brzegu zbioru \( A \), jeżeli w każdym jego otoczeniu znajdują się jednocześnie punkty należące do zbioru \( A \) oraz punkty należące do jego dopełnienia \( X - A \).
Mówiąc inaczej, jeżeli nie da się znaleźć żadnego otoczenia punktu \( x \), które byłoby w całości zawarte wyłącznie w \( A \) lub wyłącznie w \( X - A \), to punkt \( x \) jest punktem brzegowym zbioru \( A \).
Przykład ilustrujący pojęcie brzegu
Aby lepiej zrozumieć tę definicję, rozważmy prosty i intuicyjny przykład.
Niech \( A = (0, 1) \) będzie przedziałem otwartym na prostej rzeczywistej \( \mathbb{R} \).
Punkty 0 oraz 1 należą do brzegu zbioru \( A \), ponieważ każde ich otoczenie zawiera zarówno punkty leżące wewnątrz przedziału \( (0, 1) \), jak i punkty położone poza nim.
- Punkt 1
Każde otoczenie postaci \( (1 - \epsilon, 1 + \epsilon) \), dla dowolnie małego ε, zawiera fragment \( (1 - \epsilon, 1) \) należący do zbioru \( A \) oraz fragment \( (1, 1 + \epsilon) \) leżący w jego dopełnieniu. Oznacza to, że punkt 1 jest punktem brzegowym zbioru \( A \).

- Punkt 0
W analogiczny sposób każde otoczenie \( (0 - \epsilon, 0 + \epsilon) \) zawiera część \( (0, 0 + \epsilon) \) należącą do zbioru \( A \) oraz część \( (0 - \epsilon, 0) \) należącą do jego dopełnienia. Zatem punkt 0 również jest punktem brzegowym zbioru \( A \).

- Punkt wewnętrzny przedziału (0, 1)
Każdy punkt \( x \) leżący ściśle między 0 a 1 posiada takie otoczenie \( (x - \epsilon, x + \epsilon) \), gdzie ε > 0, które w całości zawiera się w zbiorze \( A \). Otoczenie to nie przecina dopełnienia, dlatego punkty te nie należą do brzegu zbioru.

- Punkt zewnętrzny względem przedziału (0, 1)
Każdy punkt leżący ściśle poza przedziałem \( (0, 1) \), z wyjątkiem punktów 0 i 1, ma otoczenie \( (x - \epsilon, x + \epsilon) \) w całości zawarte w zbiorze \( X - A \), bez punktów wspólnych ze zbiorem \( A \). Punkty te nie są więc punktami brzegowymi.

Z powyższej analizy wynika, że jedynymi punktami brzegowymi zbioru \( A \) są punkty 0 oraz 1:
$$ \partial A = \{0,1\} $$
Podsumowując, punkt \( x \) należy do brzegu zbioru \( A \) wtedy i tylko wtedy, gdy nie istnieje żadne jego otoczenie, które byłoby w całości zawarte ani w \( A \), ani w jego dopełnieniu. Kryterium to pozwala w prosty i jednoznaczny sposób rozpoznać punkty brzegowe.
Uzasadnienie
Aby formalnie uzasadnić tę charakterystykę, rozważmy dwie implikacje :
1] Załóżmy, że \( x \in \partial A \)
Z definicji brzegu zbioru wynika, że:
$$ x \in \text{Cl}(A) \quad \text{i} \quad x \notin \text{Int}(A) $$
Warunek \( x \in \text{Cl}(A) \) oznacza, że każde otoczenie punktu \( x \) ma część wspólną ze zbiorem \( A \).
Natomiast fakt, że \( x \notin \text{Int}(A) \), oznacza, iż żadne otoczenie punktu \( x \) nie jest w całości zawarte w \( A \), a więc każde z nich zawiera również punkty należące do zbioru \( X - A \).
W konsekwencji każde otoczenie punktu \( x \) przecina jednocześnie zbiór \( A \) oraz jego dopełnienie.
2] Załóżmy, że każde otoczenie punktu \( x \) przecina zarówno \( A \), jak i \( X - A \)
Wówczas, zgodnie z definicją domknięcia, mamy \( x \in \text{Cl}(A) \) oraz \( x \in \text{Cl}(X - A) \).
Ponieważ zachodzi równość \( \text{Cl}(X - A) = X - \text{Int}(A) \), otrzymujemy stąd, że \( x \notin \text{Int}(A) \).
Ostatecznie dostajemy:
$$ x \in \text{Cl}(A) \setminus \text{Int}(A) = \partial A $$
Dowodzi to, że implikacja odwrotna również zachodzi, a punkt \( x \) jest rzeczywiście punktem brzegowym zbioru \( A \).